Het is al weer een tijd geleden dat ik wat uitgebreider over mijn geboren zoon William heb geschreven. Nu is het weer een goed moment, juist omdat de naam William die ik in het verleden heb gebruikt aan een update toe is. Ik zal verder in mijn blogs over genderdysforie de naam Roos voor haar gebruiken en net als in het echte leven zal ik niet meer spreken over hem  maar over haar.

De afgelopen maanden heeft toch wel e.e.a. plaatsgevonden. Als eerste diverse onderzoeken bij het genderteam van het VU, met als resultaat dat Roos de diagnose genderdysforisch heeft gekregen. Niet echt verwonderlijk en ook bracht het haar en ons als ouders niet veel verder. “Hij is acht en de statistieken wijzen uit dat….” kregen we keer op keer maar te horen. Vervolgens waren dus geen stap verder voor ons gevoel. Wij als ouders voelden haar toch wel goed aan. Toch namen we het advies om haar nog regelmatig als jongen door het leven te laten gaan weer mee onder onze armen, maar omarmen deden wij het eigenlijk niet. En Roos al helemaal niet. Natuurlijk is het voor de statistieken-denkers heel lastig om op hun gevoel af te gaan, maar wij als ouders vergaten het eigenlijk ook. Dit besef kwam later, een maand of twee na alle onderzoeken.

 

We merkten dat de grens tussen blauw en roze steeds vager werd. Niet alleen omdat het haar van Roos gestaag aan het uitgroeien was tot een hele mooie bos lange krullen waar menig vrouw jaloers op zou zijn. Maar ook de hele uitstraling van Roos was en is Roos. De volgende stap was dat Roos broeken droeg van de meisjesafdeling en eigenlijk alleen het shirt wat ze droeg van de jongensafdeling. Toen werd Roos 8. Uiteraard mocht Roos op zo’n bijzondere dag als Roos naar school. Zo fijn om haar dan zo mee te maken. Veel meer haarzelf. Wel drukker, maar zo positief. Dit viel niet alleen ons als ouders op, maar ook de juffen die een paar dagen later de moeder van Roos aanspraken. Ja, vanaf die dag gaat Roos dus als meisje door het leven. Ook naar zwemles. Roos is daar makkelijk in. Tijdens het omkleden even omdraaien en niemand die ziet dat ik…. zegt ze dan met een smile.

 

Natuurlijk zullen er ouders zijn, die ook een genderkind hebben, die hier anders in staan en ook vele sceptische mensen. Maar wij als ouders en ook haar omgeving zien en ervaren een ander maar vooral een uitbundiger kind. Dus niet meer: maar wat als…… Nee, het is Roos en haar. Al verspreek ik me soms nog wel en wil ik h## zeggen. Maar ja, dat hebben we dan ook bijna acht jaar gedaan.

12 comments on “Roos
  1. helga schreef:

    Ik lees, ik verwonder, ik bewonder, ik denk,ik zucht, ik zwijg….. dikke knuffel x

  2. ikbenivo schreef:

    Goed stuk Mark. Ik herken die strijd. Je hoort continu dat de statistieken uitwijzen dat veel kinderen weer “terug” gaan, maar merkt tegelijk bij je eigen kind dat de situatie steeds onhoudbaarder wordt. En waarom doe je het dan uiteindelijk nog? Ik denk dat het goed is om inderdaad naar je eigen kind te kijken. En als het in de toekomst dan anders blijkt, dan heeft je kind toch in ieder geval deze periode als een gelukkig kind door mogen maken.

  3. Mark Mark schreef:

    Ivo bedank voor je mooie reactie. BEn het dus helemaal met jou eens 🙂

  4. Mark Mark schreef:

    Dank je wel Helga. Zwijgen hieft niet hoor, maar jouw knuffel is altijd welkom 🙂

  5. Rolande De Bruyn schreef:

    Vind het gewoon prachtig wat jullie als ouders doen…jullie dwingen Roos niet om anders te zijn dan dat ze zich voelt.zelfs al is ze nog kind…Respect voor jullie, niet iedereen heeft zoveel begrip voor het anders zijn van zijn kind , spijtig genoeg!!!.

  6. Mark Mark schreef:

    Dank je :)) we zien dat het haar meer dan goed doet dus …. Wat wil je nog meer als ouder dan een gelukkig kind 🙂

  7. Marc schreef:

    Prachtig geschreven Mark. RT door mij op twitter

  8. Mark Mark schreef:

    Dank je :))

  9. Helen schreef:

    Wat een goed verhaal. Ik word er blij van. Heb zelf een 15 jarig gendermeisje.

  10. Mark Mark schreef:

    Dank je.
    En wat fijn dat jij er blij van wordt :-))

    Hoop dat je dochter het goed doorgaat 🙂

  11. Mark, het is geweldig zoals jullie er in staan en zeker voor Roos(je).

  12. Mark Mark schreef:

    Dank je Emilie :))

Een reactie maakt mij blij

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.