Als ouder van een kind die genderdysforisch is lees je veel. Wanneer je als ouder hier ook heel openbaar over bent en schrijft en strijd voor een petitie, lees je nog meer. Je leest niet alleen verhalen over genderdysforie zelf, maar je leest ook verhalen van intolerantie. Verhalen in de vorm van tweets aan mij gericht of Twitter gesprekken waar je bij betrokken wordt, of verhalen uit andere media. Verhalen of gesprekken waarvan ik vind dat er op gereageerd moet worden. Dan merk ik de beperking van Twitter. Honderdveertig tekens is niet genoeg om duidelijk uitleg te geven, om duidelijke repliek te geven, om vragen te stellen, om over oplossingen te schrijven. Ik sla dicht en weet niet de juiste woorden te vinden. Toch blijft het malen in mijn hoofd.

Die reactie op mijn column alleen maar gericht op de nagellak. En dat mijn column transgender onwaardig zou zijn. Die persoon heeft het dan mijn in ziens niet begrepen. Uiterlijkheden ondersteunen het gevoel van meisje of jongen zijn. Het zichzelf zijn kunnen laten zien, is juist zo belangrijk.

Die reactie, dat het aan de opvoeding ligt. Jongens spelen met auto’s en meisjes spelen met poppen. Dus als je als jongen geboren bent moet je spelen met auto’s en als je zo opgevoed wordt zal je dus altijd een jongen of meisje blijven. Boos maakt me dit. En dan nog zeggen nee ik heb niks tegen transgenders. Natuurlijk is de opvoeding belangrijk, maar dan wel anders ingevuld. Geef als ouder in de opvoeding mee dat het goed is dat een kind zichzelf is en altijd mag zijn. Leer ze en laat ze ervaren dat het niet verkeerd is met Barbies te spelen i.p.v. met auto’s. Leer je kinderen zichzelf zijn.

Die reactie, dat ouders die zeggen blij te zijn met hun genderdysforisch kind, hypocriet zijn. Bij de vraag “wat wil je dat het wordt en jongen of een meisje?” geef je natuurlijk niet het antwoord, genderdysforisch. Dan geef ik het antwoord dat het niet uitmaakt als het maar gezond is. Als er dan een jongetje geboren wordt is het leuk, maar als het bij geboorte een meisje geweest was, had ik het ook leuk gevonden. Ik ben als ouder trots op mijn zoon dat hij durft aan te geven dat hij in zijn gevoel een meisje is. Trots omdat hij zichzelf durft te zijn. Dus ben ik blij met mijn kind.

Alle verhalen en reacties zijn mijn in ziens samen te vatten tot één woord, intolerantie. Intolerantie komt vaak door het niet weten en daardoor onbegrip. Gelukkig is in Nederland de laatste jaren veel gedaan aan de onwetendheid over genderdysforie en transgenders. Recentelijk is het programma “Hij is een Zij” hier een heel goed voorbeeld van.

De intolerantie en onbegrip is wel minder dan jaren hiervoor, maar nog overduidelijk aanwezig.

Deze intolerantie zorgt er dan ook voor dat een petitie tegen het minder geld beschikbaar stellen voor de begeleiding van genderdysforische mensen veel minder ondertekend wordt dan bijvoorbeeld een petitie voor het behoud van zwart geschminkte personen. Als ik daar over nadenk vind ik dat vreemd. Bij die laatste petitie gaat het maar om 1 dag in het jaar die verandert voor kinderen. Als het dan gaat om een heel leven van een persoon blijven de handtekeningen weg.

Intolerantie zal helaas in het woordenboek van vele mensen blijven staan. Door onwetendheid of waardoor dan ook. Gelukkig zijn er ook mensen die vanwege hun onwetendheid vragen stellen. Juist door het stellen van vragen kunnen er antwoorden gegeven worden. Niet alle vragen kunnen namelijk in een programma beantwoord worden. Wij ouders, transgenders en programmamakers weten namelijk niet alle vragen die jullie hebben. Vragen die echt wel beantwoord zullen worden. En stomme vragen bestaan er niet. Wees niet bang vraag en vraag door als je het nog niet begrijpt.

4 comments on “Roep niet maar Vraag!
  1. Gea Wierenga schreef:

    Mark!!!
    Het is bewonderenswaardig hoe jij over je kind/zoon/dochter schrijft en hoe jij je eigen gevoel als ouder(lees :vader) beschrijft!!!
    Het doel van een ouder is dat zijn/haar kind gelukkig is en dat dat je hoogste doel als ouder is.
    Ik begrijp dat het erg vervelend is dat je erg veel negatieve reacties van mensen krijgt!!
    Maar weet je Mark…..het is zo belangrijk dat jij je liefde toont voor je kind en dat hij/zij mag zijn wie hij/zij graag wil zijn!!
    Ik wens je veel liefde..samen met je kinderen en iedereen die ze lief heeft!!!

  2. ommdenker schreef:

    Bedankt voor je mooie reactie Gea.
    We blijven gaan voor het hoogste doel 🙂

  3. iT schreef:

    Met verbazing lees ik een aantal dingen die je schrijft over reacties van mensen….
    Voel je niet aangevallen Mark, jij bent een vader voor jouw kind, met liefde. Is dat niet het belangrijkst? Respect voor jou!

  4. ommdenker schreef:

    Met dezelfde verbazing las ik die reacties. Voelde me niet aangevallen, maar wilde wel reageren. En dan is dit voor mij de manier. Verder dank je wel 🙂

Een reactie maakt mij blij

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.