Duidelijk zichtbaar veranderde de eieren. De eens zo gladde groene oppervlakte begonnen lijnen te vertonen en tussen sommige lijnen leken de eieren doorzichtig. Hierdoor kon Kepler zien dat de kleine wezentjes aan het groeien waren en al de vorm hadden zoals zij en Carter. Zo nu en dan waren de kleinen monstertjes druk waardoor de eieren danste op de grond en bijna omvielen. Carter leek met de dag valer te worden en het werd duidelijk zichtbaar dat het voeden van de eieren veel van hem vergde. Van zijn eens zo gespierd lichaam bleef weinig over. Uitgemergeld lag hij nog steeds tussen de eieren door middel van de tentakels met ze verbonden.

Toch had Kepler weinig oog voor de verandering die Carter aan het ondergaan was. Kepler bestuurde dagelijks de verandering van de eieren en probeerde zo in te schatten wanneer het nieuwe leven aan haar gepresenteerd zou worden. Ze wist dat er nog wat voorbereidingen moesten plaats vinden. De kleinen monstertjes moesten gelijk naar hun geboorte gevoed worden en voorzien worden van alle nodige informatie. Ze vermoede dat wanneer de eieren open zouden knappen de wezens ongecontroleerd zouden gaan handelen. Om schade aan haarzelf, Carter en de omgeving te voor komen moest ze er voor zorgen dat ze de wezentjes gelijk kon voeden. Hiervoor had Kepler wel al een ruimte waar de wezentjes ongestoord en wild de eerste uren zouden kunnen gaan verorberen. Maar de ruimte was nog leeg. Nu het leek dat de eieren bijna de laatste verandering aan het ondergaan waren moest ze haast maken met het vullen van de ruimte met genoeg vlezige kadavers. Ze moest een goed moment kiezen zodat ze veilig naar buiten zou kunnen gaan en niet te veel zou gaan missen van de laatste veranderingen die er binnen zou gaan plaatsvinden.

Nu de eieren even rustig leken te staan en ze kon zien dat de wezentjes rustig aan het zweven waren in de eieren besloot Kepler op strooptocht te gaan. De tijd buiten was kort maar lang genoeg om een viertal kadavers mee terug te nemen. Een voor een nam ze die mee naar de ruimte welke ze had geprepareerd. Na het verplaatsen van de kadavers verscheurde ze de kadavers in kleinere delen zodat het nieuwe leven minder moeite zou hebben met het verwerken.  De timing van Kepler leek perfect. Na haar terugkomst bij de eieren begon de eerste te scheuren waarna een knal volgde. Stukken vel en slierten slijm vlogen door de ruimte. Oorverdovend gekrijs van het wezentje volgde. Gekrijs die zo snijdend was dat Kepler nauwelijks kon bewegen. Minuten leek het te duren voor er een tel van stilte kwam. Stilte maar het wezentje kwam tot beweging. Snel sprong het wezentje omhoog en verdween met razende vaart door de ruimte. Kepler vloog er achter aan om het nieuwe leven daar heen te brengen waar er geen schade aangericht kon worden. Het volgende ei vertoonde ook haar laatste verandering. Het duurde niet lang tot alle vier de eieren waren opengesprongen en Kepler achter de wezens aan vloog om ze in de ruimte te krijgen waar het eten lag.

Dat wat over bleef van de eieren was aan het verschrompelen en de resten van de tentakels, welke Carter in bedwang hadden gehouden, verdwenen. Ook de tentakels waarmee de eieren werden gevoed verdwenen uit Carter. Tussen de resten van de eieren lag hij uitgemergeld en ogenschijnlijk nog steeds in trance. Met een zucht ontsnapte een groene wolk uit Carter. Samen met de zucht probeerde hij te bewegen. Pijnlijk vertrokken gezicht volgde op het moment dat Kepler over hem vloog in een poging om de laatste telg te pakken te krijgen. Ook het laatste wezentje kreeg Kepler in de andere ruimte. Genoegzaam keek ze toe hoe de wezentjes zich te goed deden aan de dat wat ze voor hun had klaar gelegd. Wild vlogen ze door de ruimte en zorgde voor een complete chaos. Even leek het erop dat de nieuwe wezentjes Kepler probeerde aan te vallen. Nadat al het vlees op een niet te verstane wijze weg gewerkt was kon Kepler ze een voor een in hun stoel leggen voor het geven van de nodige informatie.

De rust leek terug gekeerd en Kepler begaf zich naar de ruimte waar Carter zo juist los was gekomen van wat hem uit geput had. Bij haar terugkomst in die ruimte ging Kepler opzoek naar Carter om zijn staat van leven te controleren. Kepler ging door de hele ruimte gooide de resten eieren opzij maar geen enkel spoor van Carter.

Een reactie maakt mij blij

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.