Denken, cijfertjes en gevoel gaan niet samen. Dat is mijn conclusie na het gesprek wat ik en mijn ex-vrouw gisteren hebben gevoerd bij het genderteam van het VU. Begrijp me niet verkeerd, het gesprek was prettig. Maar keer op keer loop ik tegen hun stelling name aan.
“Het is een jongen die van meisjes dingen houdt”.
Natuurlijk ons kind heeft een jongens lichaam en houdt van meisjes dingen. Maar dat is mijn in ziens niet de essentie van genderdysforie en als ik naar mijn gevoel luister al helemaal niet zo van toepassing op ons kind. Ik ken me namelijk geen moment bedenken, uit zijn leven, dat William geheel uit eigen wil voor jongens dingen heeft gekozen. Het is geen houden van meisjes dingen, het is voelen  meisje te zijn.

Hoe duidelijk de statistieken ook zijn en ze vertellen dat 80% van de kinderen niet terug komen bij het genderteam. Statistieken zijn maar cijfertjes gevormd door denken. Deze zouden mijn in ziens niet leidend moeten zijn voor het onderzoek, begeleiding en hoe je uitlegt wat genderdysforie is. Gelukkig zijn er mensen om mij heen die hier net zo over denken en daar ook wat moois mee doen. Maar toch vraag ik mij af waarom juist een instituut, die zegt zoveel te weten over genderdysforie, niet snapt dat je over een gevoel niet moet denken en al helemaal niet in cijfertjes moet uit drukken. Want over een gevoel kan je uren praten en denken en proberen uit te leggen, een gevoel moet je voelen om het volledig te begrijpen.

2 comments on “Gevoel vs denken.
  1. assyke schreef:

    we bestaan uit materie, geest en ziel, voor het laatste zijn geen woorden
    het enige wat je kan doen als ouder of instituut is luisteren, kijken en aanvaarden
    indien behoefte begeleiding bieden…

  2. Mark Mark schreef:

    mooie reactie 🙂

Een reactie maakt mij blij

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.