Er was eens…

Er was eens…

Er was eens een trotse vader van twee zoons. Ik schrijf hier bewust was. Niet omdat ik, de vader, geen vader meer ben. Ook niet omdat ik niet meer trots ben op mijn kinderen. Juist het tegendeel. Zo niet nog trotser. Waarom dan was? Zoals vaker is niets wat het lijkt. Zo ook in het…

Roos

Het is al weer een tijd geleden dat ik wat uitgebreider over mijn geboren zoon William heb geschreven. Nu is het weer een goed moment, juist omdat de naam William die ik in het verleden heb gebruikt aan een update toe is. Ik zal verder in mijn blogs over genderdysforie de naam Roos voor haar…

Gevoel vs denken.

Denken, cijfertjes en gevoel gaan niet samen. Dat is mijn conclusie na het gesprek wat ik en mijn ex-vrouw gisteren hebben gevoerd bij het genderteam van het VU. Begrijp me niet verkeerd, het gesprek was prettig. Maar keer op keer loop ik tegen hun stelling name aan. “Het is een jongen die van meisjes dingen…

Boek in de maak!

Wat doe je als vader van een zoon die zegt dat hij voelt dat hij een meisje is? Ten eerste steun je je kind. Je laat hem zoveel mogelijk in zijn waarde. Aanvaart zijn gedrag.  Gedrag dat gewoonlijk aan meisjes wordt toegeschreven. Je komt als vader ineens voor heel veel vragen te staan. Natuurlijk ga…

Grenzen

Grenzen zijn er om te stellen en ze zijn er om te verleggen. En dat is precies wat ouders en kinderen doen. Ouders die proberen, soms tegen beter weten in, de grenzen daar te houden waar ze liggen en kinderen proberen die grenzen te negeren of weer te verleggen. Een proces waar de mensheid de…

Zoon?

Specifiek zijn tevredenheid Over de verschijning Die zo afleid Wenselijk de verfijning Toont hij zicht In haar gevoel Wijzigt hij allicht Met  roze als doel Worden gympen hakken Maakt Barbie hem blij Zal hij uitpakken Van hij tot zij . . ©Uitzonderlijke – ikke