Me in een notendop


12Waarom uitzonderlijke-ikke?

Ooit zei ik, ik ben een uitzondering op mijzelf. Zonder op dat moment te beseffen wat ik daar mee bedoelde, dat besef kwam later. Het komt hier op neer ik ben anders dan de standaard, die door de maatschappij als normaal word bestempeld. Nu kan ik een hele waslijst gaan beschrijven waaruit blijkt dat ik anders ben maar zie daar niet echt het nut niet van in, behalve dat het beeldscherm vullend is. Dus neem maar aan, wanneer ik schrijf dat ik anders ben dat ik dus anders ben.

Ik ben meer dan anders natuurlijk, ik ben ook vader van twee geweldige kinderen.Β  Beide zijn mooi zoals zij zijn, en een van mijn kinderen is ook anders. Begrijp me goed anders zie ik totaal niet als iets negatiefs. Mijn oudste kind heeft het lichaam van een zoon maar voelt zich dochter en mag en kan dat ook zijn. Steeds meer noem ik haar ook dochter al gaat ze nog wel steeds als jongen naar school. Dat heeft meer te maken met haar leeftijd van bijna acht. Al heeft zij wel de diagnose gekregen; genderdysforie (wat een mooi woord is voor alle situaties waarbij een persoon zich niet kan vinden in het lichaam wat hij/zij heeft gekregen en zich meer een persoon voelt van de andere sekse). Zij is nog jong, te jong om definitief de stap te maken en compleet als meisje door het leven te gaan.

Anders is dus het sleutelwoord in mijn leven. Anders is voor mij mooi. Zo leef ik ook anders. Ik oordeel niet of in ieder geval zo min mogelijk. Ik leef vanuit mijn gevoel en ben niet meer de denker die ik ooit dacht te zijn. Alles is zoals het is en alles is goed zoals het is. Vanuit die filosofie leef ik. Zo benader ik ook wat doorgaans de stempel negatief krijgt. Minder leuke ervaringen leren mij iets en daarmee doe ik dan later weer mijn voordeel mee.

Een ding wat mijn anders zijn benadrukt is dat ik techneut ben maar ook dichter. Een combinatie die je niet vaak tegenkomt, deze combinatie geef ik bloot hier op deze site. Veel gedichten en zo nu en dan een blog of verhaal.